Wybór rynny - podstawowe pojęcia

Orynnowanie to instalacja niedoceniana przez architektów, a przez to często pomijana w wizualizacjach. Spełnia jednak bardzo ważną rolę. Po pierwsze – chroni ściany i fundament przed zalaniem, a więc istotnie wpływa na trwałość budynku. Po drugie jest nieodłącznym "towarzyszem" elewacji i decyduje o wizualnym odbiorze całości.

Na rynku mamy do wyboru systemy rynnowe z tworzywa sztucznego lub metalu, a dla inwestorów i projektantów poszukujących bardziej wyrafinowanych form – także z drewna.

Niezależnie od materiału, z jakiego są wykonane, powinny być szczelne – by skutecznie odprowadzały wodę opadową z dachu i wytrzymałe – by wytrzymały napór deszczu i śniegu.

Na system rynnowy składają się poziome rynny  i pionowe rury spustowe , a także elementy mocujące (haki, rynhaki, rynhaki obrotowe) . Rynny z rurami połączone są lejem (mogą być dekoracyjne).

Najlepiej korzystać z systemu jednego producenta – wówczas wszystkie elementy będą do siebie pasować.

Najczęściej spotykane przekroje rynien są: półokrągłe – wytrzymałe na obciążenia, prostokątne – "współgrają" z bryłą budynku, półeliptyczne – o dobrej przepustowości (bywają stosowane przy dużych połaciach), trapezowe, skrzyniowe – o budowie komorowej oraz w formie gzymsu – zdobią elewację.

Podobnie rury spustowe – mogą być okrągłe, kwadratowe etc. Montowane są przy krawędzi okapu, pośrodku, albo poza nim – na ścianie szczytowej.

Ciekawą alternatywą dla rur spustowych są łańcuchy lub rzygacze. Łańcuch (ocynkowanie chroni przed rdzą) powinien być utwierdzony np. w stopce betonowej, by nie miał możliwości ruchu na boki. Zimą, oblodzony, może być ciężki, a to wymaga wzmocnienia konstrukcji.

Rzygacze na ogół mają postać zwierzęcych głów (smoka, krokodyla), a woda tryska z dużą siłą – stąd nazwa. Odpowiednio zaprojektowane zdobią elewację.

W obu przypadkach miejsce, gdzie będzie spadała woda najlepiej wyłożyć łamanym kruszywem. Należy także zwrócić uwagę na odpowiednie wysunięcie okapu i wysokość cokołu.